Κυκλοι...

Σήμερα η πιο γλυκιά μου φίλη μου έστειλε να διαβάσω 3 κειμενάκια! Που μιλάνε για την ομορφιά που κρύβεται μέσα μας. Διαβάζοντάς τα συνειδητοποίησα ότι τον τελευταίο καιρό έχω χάσει την πίστη στον εαυτό μου. τον έχω κλειδώσει κάπου μέσα σε κάποιο σκοτεινό μπουντρούμι και αφήνω την ζωή μου να περνά και εγώ ένας απλός παρατηρητής που την κοιτώ να περνά και να χάνετε.


Ήρθα σε αυτή την πόλη πριν από 5 χρόνια με πολλά όνειρα για μια γεμάτη ζωή, έλεγα παντού ότι μόνο στην Αθήνα μπορώ να ζήσω και να είμαι χαρούμενη και ευτυχισμένη! Τώρα 5 χρόνια μετά θέλω να φύγω πάλι! Αχ αυτές οι τάσεις φυγής, κάτι θέλουν να μου πούνε! Και όλο αυτό το συναίσθημα γιατί? Ενώ βρίσκομαι σε μια μεγαλούπολη, νιώθω μια απέραντη μοναξιά! και το χειρότερο αντί να κάνω κάτι γι’ αυτό κλείνομαι όλο και περισσότερο μέσα της...τι φταιει, η συναισθηματική μου ανασφάλεια, η εξωπραγματικά (κ εξωφρενικά) ρομαντική προσέγγιση της ζωής?, οι λάθος επιλογές, το σύνδρομο της Μητέρας Τερέζας που με διακρίνει ή μήπως η υπεραναλυτικότητα ! φαύλοι κύκλοι....και εγώ ποντικάκι τρέχω γύρω γύρω...εγκλωβισμένο στα όρια που η ίδια έχω θέσει...ένα τσακ είναι να αλλάξεις κύκλους λένε αλλα πως παίρνεις την απόφαση??? Και δεν είμαι και καθόλου αποφασιστική γμτ!!!!! οπότε οι δικοί μου κύκλοι έχουν γίνει λαβύρινθοι και έχω χάσει τον δρόμο της εξόδου αν έβρισκα τουλάχιστον το νήμα που θα με οδηγήσει στην έξοδο?!!!


Πάντως προσπαθώ να με βρω, αλήθεια...αλλα μέχρι τότε «I believe in loveBellisimo - mon amour...» I do, I do, I do….


Enjoy… http://www.youtube.com/watch?v=CNJKmxTZVO4