17 Σεπτεμβρίου 2009

Autumn leaves....


Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω καιρό να γράψω...αυτο μάλλον πρέπει να μου πει ότι έχω αρκετά επίπεδη ζωή ή ότι το καλοκαίρι σε βγάζει γενικά εκτός ρυθμού... αχ μου αρέσει το φθινόπωρο πάρα πολύ, το νιώθω σαν μετάβαση...αυτή η μουντάδα μετά την τόση ζέστη και ηλιοφάνεια, με απογειώνει...αυτός ο μελαγχολικός ουρανός όλο περιέργως με γεμίζει αισιοδοξία...οι αλλαγές στα ρούχα που φοράμε το κλίμα, ο αέρας φέρνουν την ανανέωση στην καθημερινότητα μας και αυτό μας απογειώνει...βέβαια πάντα ένιωθα ότι το φθινόπωρο κρατάει λίγο, δεν το χορταίνω, ίσως γιαυτο είναι τόσο αγαπημένο...έχεις έντονες τις εικόνες του καλοκαιριού που πέρασε και αχ τα χρώματα του φθινοπώρου είναι από τα πιο όμορφα που έχω δει... απίστευτες εικόνες σου γαληνεύουν την ψυχή... και έρχονται στο μυαλό μου όλες οι αναμνήσεις από το πανεπιστήμιο...Σεπτεμβρίους που σηματοδοτούσαν μια νέα αρχή... φίλους που έβλεπα μετά από τις διακοπές του καλοκαιριού και μου είχαν λείψει τόσο...φέτος που να είστε άραγε???



Αφιερωμένο αυτό το κομμάτι και πρέπει να βάλω στο πρόγραμμα ένα ταξίδι στο Λονδίνο when autumn leaves start to fall...



The falling leaves
Drift by the window
the autumn leaves
All red and gold
I see your lips
The summer kisses
The sunburned hands
I used to hold.

Since you went away
The days grow long...
And soon I'll hear
Old winter songs
But I miss you most of all
My darling, when autumn leaves start to fall...

C'est un chanson
Qui nous ressemble
Toi qui m'aimais
Et je t'aimais
Nous vivions tous les deux ensemble
Tou qui m'aimais
Moi qui t'aimais
Mais la vie sépare
Ceux qui s'aiment
Tout doucement
Sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

Since you went away
The days grow long...
And soon I'll hear
Old winter songs
But I miss you most of all
My darling, when autumn leaves start to fall...