Senseless Remarks

to move or not to move???????

2011-07-01T17:10:00.000+03:00

Αχ ποσο θαυμάζω όλους τους blogger που γράφουνε καθημερινά, και μου κρατάνε συντροφία όλη μέρα, διαβάζοντάς τους είτε βλέποντας υπέροχες εικόνες!!! θα ήθελα και εγώ να έχω την όρεξη να το κάνω καθημερινά αλλα μένω στην σκέψη και μερικές φόρες αναρωτιέμαι οτι δεν έχω τι να γράψω, μάλλον στερούμε φαντασίας τι να πώ! αλλα υποσχομαι οτι θα προσπαθήσω!

Τα δικά μου νέα τώρα δεν θα έλεγα οτι είναι κ κάτι ιδιαίτερο! Η κατάσταση στην Αθήνα όσο πάει κ χειροτερεύει... Μακάρι να μπορούσα να φύγω, αλλα κ που να πάω μόνη μου πάλι σε μία ξένη χώρα? δεν είμαι πλέον κ πιτσιρικάκι ε?

Οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν φύγει ή θα φύγουν σύντομα, τι κάνω εγώ εδω πέρα? Καλοκαιρι ερχετε βέβαια ας το απολαύσουμε οσο καλύτερα μπορεί ο καθένας κ βλεπουμε για την συνεχεια!
σκεφτομαστε θετικά πάντα με αισιοδοξία!!!!! κ με καθαρό μυαλό θα πάρουμε αποφάσεις! το να τα παρατάς όλα κ να κάνεις μια νέα αρχή δεν είναι πάντα εύκολο! εχει μοναξία η Αθήνα αλλα φαντάσου κ μια ξένη χώρα...

Έτσι αναρωτιέμαι συνεχώς τον τελευταίο καιρό, κ σκέφτομαι πως αν είχα καποιον να έκανε αυτό το βήμα μαζί μου μπορεί να ήταν κ πιο εύκολο, κι ας λένε οτι οταν δεν έχεις οικογενειακές υποχρεώσεις είναι καλύτερα...Βασικά ποτέ δεν θα είναι εύκολο...θα επανέρθω σε αυτο το θέμα σύντομα...

Φίλοι μου που είσαστε μακρία κ εσείς που θα φύγετε φέτος να ξέρετε σας σκέφτομαι κ σας αγαπώ πολυ! Μακάρι να πάρω τις αποφάσεις που χρειάζονται κ να σας ακολουθήσω...

Ανακύκλωση!!!

2011-05-11T16:01:00.000+03:00

¨Εψαχνα όλο αυτό το διάστημα για καλάθια ώστε να τα βάλω στην μικροσκοπική κουζίνα μου για να κάνω την ανακύκλωση πιο εύκολη υπόθεση!
'Ολα όσα βρήκα ήταν ή μέγαλα ή δύσκολα στη λειτουργικότητα του θέματος ή τίποτα το ιδιαίτερο!

Σήμερα λοιπόν εκεί που διάβαζα σε διάφορες σελίδες είδα αυτά http://www.everydaydesign.fi/telineet-c-9.html?language=en

Σε design της Helena Mattila, σε διάφορους χρωματικούς συνδιασμούς για όλα τα γούστα!
και με 35EUR δεν είναι και άσχημα ε?

hOtElS!!!

2011-05-11T14:22:00.000+03:00

Σήμερα ήθελα να ποστάρω αυτά τα links Ξενοδοχείων που βρήκα τυχαία κ ξετρελάθηκα με το σχεδιασμό της ιστιοσελίδας αλλα και το design των δωματίων!

Εύχομαι να κάποια στιγμή να καταφέρω να μείνω σε ένα απο αυτά! Μακάρι σε αυτό της Νεας Υόρκης!

Το Jane Hotel βρίσκετε στο West Village, κοντά στις "art" γειτονιές του Soho και του Chelsea της ΝΥ, με θέα τον Hudson River και περιτριγυρισμένο απο καφέ, bars, εστιατόρια, boutiques, art galleries και μποέμ τύπους. Εμπνευσμένο απο lux καμπίνες τραίνου με ~$100 το βράδυ, μπορείς να ζήσεις κάποιες μέρες όπως οι ντόπιοι!!!

Το Michelberger Hotel βρίσκετε στο ανατολικό Βερολίνο, στην περιοχή Friedrichshain κοντά στο Mitte. Ο Tom μαζί με τους φίλους του βρήκαν αυτό το παλιό εργοστάσιο και σχεδίασαν και ανακατασκευάσαν μόνοι τους το ξενοδοχείο απο την αρχή. Η διαμονή εκεί είναι ενα συνεχές πάρτυ. Σαν να μένεις σε σπίτι φίλων, σχεδόν κάθε βράδυ έχει lives & parties!!! Ζείς κ εσύ τη ζωή των Ανατολικοβερολινέζων στα σίγουρα!! Απίστευτο site και τρομερά φιλικό προσωπικό, με ένα απλό email καταλαβένεις τα vibes τους!

Το PANTONE Hotel σας προσκαλεί να γνωρίσετε την πόλη των Βρυξελλών μέσα από ένα φακό του χρώματος και ένα ευρύ φάσμα απο ανέσεις. Από τη στιγμή που θα φτάσετε, το "ξενοδοχείο των χρωμάτων " θα ξυπνήσει τις αισθήσεις σας σε μια σειρά από απολαύσεις και παιχνιδιάρικες εκπλήξεις. Είναι σχεδιασμένο με μια εξαιρετική χρήση της αντίθεσης, ένας λευκός καμβάς παρέχει καθαρό χώρο ώστε τα χρώματα να ξεπήδουν.Οι επισκέπτες απολαμβάνουν state-of-the-art καταλύματα, τα οποία επιλέγονται στη ρεσεψιόνανάλογα με τη διάθεσή σας.

Και καταπληκτική θέα της πόλης απο τα περισσότερα δωμάτια!! Καλώς ήρθατε στο κέντρο του χρωματιστού σύμπαντος.

Αυτά για σήμερα! Have fun!!!! σε αυτά τα απίστευτα sites!!! και εχετε μείνει ποτέ σε κανένα απο αυτά let me know!!!

ΜΑΝΟΥΛΑ!!!

2011-05-09T11:40:00.000+03:00

Καλημέρα! και καλή εβδομάδα!

Πέρασα ένα υπέροχο ΣΚ με φίλους!
που μπορεί να έχεις να τους δείς καιρό αλλα συζητάς μαζί τους για ώρες, διαφωνείς, κ γελάς με την ψυχή σου, σαν να είναι κολλητοί φίλοι σου! Υπέροχο συναίσθημα και σε συνδιασμό με καλό κρασί μπορεί να απογειώσει το βράδυ!

http://www.youtube.com/watch?v=xAe4mYl_51k

Ετσι ήταν κ η Παρασκευή κ το Σάββατο αυτό θα πεί γεμάτο ΣΚ. θα 'θελά να μπορούσα να κινηματογραφώ αυτές τις συζητήσεις, το φαντάζεσαι? η τέλεια συλλογή. χαχα

Την Κυρική ήταν η γιορτή της μητέρας και θέλω να πώ χρόνια πολλά στην καλύτερη μανούλα του κόσμου που είναι πάντα δίπλα μου κ την αγαπώ απέραντα!

Ο πατέρας μου πρίν πολλά χρόνια μου είχε στείλει το ποίημα του Ζαν Ρισπεν " Η καρδία της μάνας "

κάθε φορά που το διαβάζω δακρύζω, πραγματικά αυτή είναι η αγάπη της μάνας.

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,

αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

-Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,

μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,

της μάνας σου να φέρεις την καρδιά

να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο νιος τη μάνα του σκοτώνει

και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει.

Και τρέχει να την πάει, μα σκovτάφτει

και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο γιος και η καρδιά κυλάει

και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.

Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

-Εχτύπησες, αγόρι μου; ...και κλαίει.

(Μετάφραση: Άγγελος Βλάχος)

http://www.youtube.com/watch?v=8eur4ZVVI14&feature=related

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!

2011-05-04T17:33:00.001+03:00

Αποφασισα να επιστρέψω! Γιατί έχω ανάγκη τελικά να γράφω!
Τελικά οι γονείς μας κ το blog μας μας περιμένει πάντα κ μας καλοδέχετε οσο καιρό κ να κανουμε να επιστρέψουμε!!!
Ωραίο συναίσθημα!

Πριν λίγες μέρες ήταν τα γενέθλιά μου, όντως αφου γιορτάσεις τα 30 μετά δεν σου κάνει κάμια εντύπωση! Δεν έκανα κ τιποτα συναρπαστικό είναι η αλήθεια, ευτυχώς ο φίλος μου ο Αλέξανδρος μου έφερε τούρτιτσα κ σε συνδιασμό με τα πολύχρομα λουλουδάκια της Έλενας στο backgound ένιωσα εορτάζουσα! χιχι Φαντάσου οτι μονο μέχρι την επόμενη γωνία απο το σπίτι πήγα για μία μπύρα.

αντε κ του χρόνου! κ το δώρο στον εαυτό μου που το πληρώνει η μαμάκα μου (βέβαια) ξεκίνησα γυμναστήριο στα hOlmes στο Σύνταγμα σε συνδιασμό με δίαιτα! ύστερα απο 30 χρόνια για πρώτη φορά μπήκα σε αυτή τη διαδικάσια κ αντε να δούμε πόσο θα αντέξω!

Λοιπόν αυτά για τώρα... Πολλά φιλιά!!!!!!!!

Loneliness

2010-05-12T15:26:00.001+03:00

Μοναξιά...

Τόσο απέραντη...

Ο Φράνσις Μπέικον έγραψε κάποτε

«Θα δυσκολεύτηκε πολύ εκείνος που προκειμένου να βάλει περισσότερη αλήθεια κι αναλήθεια μαζί, μέσα σε λίγες λέξεις, είπε: “Όποιος είναι ευχαριστημένος από τη μοναξιά είναι άγριο θηρίο, ή Θεός.»...

Εγώ νιώθω άγριο θηρίο...

Πόσες λάθος επιλογές, πόσα λάθος βήματα...γιατί??

Ο βλάκας ψάχνει πώς να υπερνικήσει τη μοναξιά, ενώ ο σοφός βρίσκει τον τρόπο να την απολαμβάνει.
Μ. Μάμτσιτς*

Κ διαβάζοντας αυτό νιώθω τελείως βλάκας όμως...

Βάζω κ ένα καινούριο τραγουδάκι που μου άρεσε...αφιερωμένο σε όποιον και αν με διαβάζει...αλλιώς σε μένα....

http://www.youtube.com/watch?v=mUcD-tX9oss

back...

2010-03-24T16:09:00.001+02:00

"Με τον ίδιο τρόπο που πλένουμε το κορμί μας, θα έπρεπε να πλένουμε και το πεπρωμένο μας, να αλλάζουμε ζωή, όπως αλλάζουμε ρούχα – όχι για λόγους επιβίωσης, όπως κάνουμε όταν τρωμε ή κοιμόμαστε, μα με εκείνο το σεβασμό που έχουμε σαν τρίτοι απέναντι στον εαυτό μας."
—Φ. Πεσσόα

Μάλλον ώρα για ένα μπανάκι...?

Autumn leaves....

2009-09-17T12:35:00.008+03:00

Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω καιρό να γράψω...αυτο μάλλον πρέπει να μου πει ότι έχω αρκετά επίπεδη ζωή ή ότι το καλοκαίρι σε βγάζει γενικά εκτός ρυθμού... αχ μου αρέσει το φθινόπωρο πάρα πολύ, το νιώθω σαν μετάβαση...αυτή η μουντάδα μετά την τόση ζέστη και ηλιοφάνεια, με απογειώνει...αυτός ο μελαγχολικός ουρανός όλο περιέργως με γεμίζει αισιοδοξία...οι αλλαγές στα ρούχα που φοράμε το κλίμα, ο αέρας φέρνουν την ανανέωση στην καθημερινότητα μας και αυτό μας απογειώνει...βέβαια πάντα ένιωθα ότι το φθινόπωρο κρατάει λίγο, δεν το χορταίνω, ίσως γιαυτο είναι τόσο αγαπημένο...έχεις έντονες τις εικόνες του καλοκαιριού που πέρασε και αχ τα χρώματα του φθινοπώρου είναι από τα πιο όμορφα που έχω δει... απίστευτες εικόνες σου γαληνεύουν την ψυχή... και έρχονται στο μυαλό μου όλες οι αναμνήσεις από το πανεπιστήμιο...Σεπτεμβρίους που σηματοδοτούσαν μια νέα αρχή... φίλους που έβλεπα μετά από τις διακοπές του καλοκαιριού και μου είχαν λείψει τόσο...φέτος που να είστε άραγε???

Αφιερωμένο αυτό το κομμάτι και πρέπει να βάλω στο πρόγραμμα ένα ταξίδι στο Λονδίνο when autumn leaves start to fall...

http://www.youtube.com/watch?v=n2s2tPORlW4

The falling leaves
Drift by the window
the autumn leaves
All red and gold
I see your lips
The summer kisses
The sunburned hands
I used to hold.

Since you went away
The days grow long...
And soon I'll hear
Old winter songs
But I miss you most of all
My darling, when autumn leaves start to fall...

C'est un chanson
Qui nous ressemble
Toi qui m'aimais
Et je t'aimais
Nous vivions tous les deux ensemble
Tou qui m'aimais
Moi qui t'aimais
Mais la vie sépare
Ceux qui s'aiment
Tout doucement
Sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

Since you went away
The days grow long...
And soon I'll hear
Old winter songs
But I miss you most of all
My darling, when autumn leaves start to fall...

Εναλλαγές ... παραστάσεων - καταστάσεων - προσώπων ...

2009-06-18T11:40:00.005+03:00

Και έρχεται κάποια στιγμή , που θα πρέπει να αποχωριστείς τον χώρο και το περιβάλλον που ζεις καθημερινά από παιδάκι , διότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να σου πει , ότι πρέπει και εσύ να ανοίξεις τα φτερά σου και να πετάξεις μόνος ...

Όσο ρομαντική και αν θέλω να λεω πως είμαι μου αρέσει να μου λείπει ο άλλος...μου αρέσει η μοναξιά μου στον χώρο μου...

Για κάποιους λόγους (ίσως επαγγελματικούς) βρίσκεσαι σε θέση ... που θα πρέπει να φύγεις μόνος για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά ... από όλα εκείνα που μέχρι χθες ... ήταν γύρω σου , δίπλα σου και θα πρέπει να αποχωριστείς ... Και εκεί που θα πας ... ναι εκεί που θα πας , θα μπεις μέσα νέα πρόσωπα και καταστάσεις , που με την πάροδο του χρόνου (όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα) θα δεθείς , θα γίνουν και αυτοί ένα νέο αναγκαίο κομμάτι της ζωής σου ... και όμως πάλι και αυτούς , κάποια στιγμή θα πρέπει να τους αποχωριστείς , διότι θα πρέπει να γυρίσεις πίσω ... εκεί που ξεκίνησες ... και τότε πάλι τα συναισθήματα συγκρούονται και ξανά ο κύκλος κλείνει και ξανά από την αρχή ...

Και η συναισθηματική φόρτιση που με κυριεύει είναι αδύνατο να την περιγράψω...τόσα αντιφατικά συναισθήματα... που νιώθω ότι η καρδιά και η ψυχή μου θα εκραγεί...τόσα αντίο που πρέπει να πω...τόσοι αποχωρισμοί που ξέρω πως πάντα θα ματώνουν...και από την άλλη πλευρά του ποταμού.... μια νέα αρχή στον ορίζοντα...μια νέα ζωή...μια επιστροφή ίσως καλύτερα σε κάτι νέο...η τελευταία πρόταση ακούγεται αντιφατική αλλα είναι η αλήθειακαι από την άλλη πιο σημαντικό....πως λες αντίο σε ένα τρόπο ζωής...που σε γέμιζε τόσα χρόνια...πως λες αντίο σε φίλους καρδιάς...ξέροντας ότι δεν θα τους ξαναδείς??? Τα συναισθήματα είναι τόσο μπερδεμένα που η καρδιά δεν ξέρει τι θέλει...δεν ξέρει τι γυρεύει...γιατί βασανίζεται από μια ανέκφραστη νοσταλγία...είναι μια άφωνη και μυστική προαίσθηση που κάνει την ψυχή να προσμένει γλυκά την ευτυχία....Μπρούτζος σκληρός, ατσάλι έπρεπε να είναι η ψυχή του ανθρώπου και όχι αγέρας....καταπληκτικό μυστήριο είναι η ζωή...και πως σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι...σα φύλλα φθινοπωριάτικα που τα κυνηγά η μπόρα...και πως μοχθας να αρπάξεις με την ματιά σου, το πρόσωπο, το σώμα, τις που χειρονομίες ανθρώπων αγαπάς....κι όμως σε λίγα χρόνια δεν θα θυμάσαι αν είναι μαύρα, καστανά ή γαλάζια τα ματιά τους....

Γίνεσαι αλλα και πάντα είσαι , δέκτης και παράλληλα πομπός ερεθισμάτων , βάση των οποίων θα αναπαραχθούν και ίσως θα δημιουργηθούν κάποιες νέες καταστάσεις , που θα επηρεάσουν την πορεία σου , από το σήμερα στο αύριο ... σύμφωνα με την ανάλυση και την επεξεργασία , που θα κάνεις σε όλα εκείνα τα ερεθίσματα , που θα δεχτεις η' και που θα εκπέμψεις ... όσο πιο βαθιά χαράζονται κάποιες καταστάσεις , όσο πιο έντονες είναι οι στιγμές που ζούμε ... τόσο πιο γεμάτη νιώθει η ψυχή μας , τόσο πιο πλούσιες είναι οι αναμνήσεις μας και ας γνωρίζουμε ότι τα πρόσωπα που μας τις χάρισαν , ίσως δεν τα ξαναδούμε ποτέ ...

Και κάποτε έλεγα λοιπόν για την ευτυχία...πάντα ίδια...πάντα λίγη...πάντα βιαστική....και διάβασα κάπου ότι για να είναι ευτυχισμένος ένας άνθρωπος πρέπει ή να ανεβάσει τις δυνατότητες του στο ύψος των επιθυμιών του ή να κατεβάσει τις επιθυμίες του στο επίπεδο των δυνατοτήτων του...και ο μπαμπάς μου , μου έγραφε σε κάθε γράμμα του "αιτία της δυστυχίας καμιά φορά είναι η επιθυμία" και ξέρεις γιατί...γιατί άνθρωποι σαν εσένα, εμένα και τους κάποιους άλλους ...σκεφτόμαστε...και καταλαβαίνουμε πολλά...Αν δεν καταλαβαίναμε τόσα...θα ήμασταν ευτυχισμένοι....

Εναλλαγές λοιπόν ... παραστάσεων - καταστάσεων - προσώπων πολλές ... και αντιφάσεις συναισθημάτων ... ένας διαρκής κύκλος ...Και τελικά τι είναι αυτό που μένει (?) ...

Αντιλάλησε πάλι μέσα μου, η φοβερή προειδοποίηση πως ... " η ζωή " ... ετούτη είναι μοναδική για τον καθένα μας...άλλη δεν έχει...ότι μπορείς να το χαρείς εδώ...θα το χαρείς...περνάει γρήγορα...και δεν θα σου ξαναδοθεί στην αιωνιότητα άλλη ευκαιρία...ξέρω όμως πως αιωνιότητα είναι η κάθε στιγμή που περνάει.....εγώ συχνά ξεχνώ...γελώ... μου έρχεται κάποτε να πάρω μια στιγμή και να δώσω ολάκερη τη ζωή μου...και υπάρχουν άνθρωποι κοντά μου που κρατάνε γερά το τιμόνι και δεν ξεχνούν για που έβαλαν πλώρη...εσύ σε ποιους ανήκεις???

Ναι ένας φίλος μου είπε χθες ... " ρίξε την βάρκα στην θάλασσα και άστη να σε παει " ... και ναι ... δεν είχε καθόλου άδικο , άναψε ένα τσιγάρο ... και μην σε νοιάζει για τα πανιά , για τον άνεμο η' αν έχει κουπιά ... κάπου θα σε βγάλει ... απόλαυσε τις στιγμές , ζήσε το παρόν σε λίγο θα είναι παρελθόν ... απόλαυσε και αυτήν την τζούρα από το τσιγάρο σου και τίναξε απλώς την σταχτή ...

από την άλλη μπορεί χρόνια ολόκληρα να ζεις και να κουβεντιάζεις με κάποιους και όμως ποτέ να μην συνεννοείσαι μαζί τους...αλλα να λες εσύ και αλλα αυτοί να καταλαβαίνουν ή και αντίστροφα πάλι...και με κάποιους άλλους απλά να χρειάζεται να πεις μόνο δυο λέξεις και όμως να λετε τόσα πολλά....ψυχικοί κόσμοι που συνορεύουν με πολλά κοινά σημεία επαφής...αχ ευτυχία....και νιώθω πολύ τυχερή γιατί πλέον οι ψυχές των ανθρώπων που κρατάω στη ζωή μου έχουν αυτά τα κοινά σημεία... με την δική μου ψυχή...

Κλείνοντας μια συμβουλή που εγώ πρέπει να ακούσω βασικά..."κάνεις δεν βλέπει με αγάπη το παρελθόν...όταν το σήμερα είναι καλύτερο"...αλλα εγώ θα το αλλάξω λιγάκι και θα πω " κάνεις δεν βλέπει με νοσταλγία το παρελθόν...όταν το μέλλον είναι καλύτερο..."................

... " άνθρωποι νεκροί , ψυχές σβησμένες , όλοι εκείνοι που έτσι απλά ... δέχονται την ύπαρξη τους και σήμερα και αύριο και χθες ...μέσα σε εκείνο τον κόσμο ... τον κόσμο που δίχως ελπίδα , βαδίζουν και φαντάζουν να μην κοιμούνται , μα με τα ματιά κλειστά περπατούν ...μέσα σε εκείνο τον κόσμο ... που δίχως φως και χρώμα , γεύονται την απαράμιλλη μονοτονία τους ... και σήμερα και αύριο και χθες" ...

Κυκλοι...

2009-06-17T15:18:00.011+03:00

Σήμερα η πιο γλυκιά μου φίλη μου έστειλε να διαβάσω 3 κειμενάκια! Που μιλάνε για την ομορφιά που κρύβεται μέσα μας. Διαβάζοντάς τα συνειδητοποίησα ότι τον τελευταίο καιρό έχω χάσει την πίστη στον εαυτό μου. τον έχω κλειδώσει κάπου μέσα σε κάποιο σκοτεινό μπουντρούμι και αφήνω την ζωή μου να περνά και εγώ ένας απλός παρατηρητής που την κοιτώ να περνά και να χάνετε.

Ήρθα σε αυτή την πόλη πριν από 5 χρόνια με πολλά όνειρα για μια γεμάτη ζωή, έλεγα παντού ότι μόνο στην Αθήνα μπορώ να ζήσω και να είμαι χαρούμενη και ευτυχισμένη! Τώρα 5 χρόνια μετά θέλω να φύγω πάλι! Αχ αυτές οι τάσεις φυγής, κάτι θέλουν να μου πούνε! Και όλο αυτό το συναίσθημα γιατί? Ενώ βρίσκομαι σε μια μεγαλούπολη, νιώθω μια απέραντη μοναξιά! και το χειρότερο αντί να κάνω κάτι γι’ αυτό κλείνομαι όλο και περισσότερο μέσα της...τι φταιει, η συναισθηματική μου ανασφάλεια, η εξωπραγματικά (κ εξωφρενικά) ρομαντική προσέγγιση της ζωής?, οι λάθος επιλογές, το σύνδρομο της Μητέρας Τερέζας που με διακρίνει ή μήπως η υπεραναλυτικότητα ! φαύλοι κύκλοι....και εγώ ποντικάκι τρέχω γύρω γύρω...εγκλωβισμένο στα όρια που η ίδια έχω θέσει...ένα τσακ είναι να αλλάξεις κύκλους λένε αλλα πως παίρνεις την απόφαση??? Και δεν είμαι και καθόλου αποφασιστική γμτ!!!!! οπότε οι δικοί μου κύκλοι έχουν γίνει λαβύρινθοι και έχω χάσει τον δρόμο της εξόδου αν έβρισκα τουλάχιστον το νήμα που θα με οδηγήσει στην έξοδο?!!!

Πάντως προσπαθώ να με βρω, αλήθεια...αλλα μέχρι τότε «I believe in loveBellisimo - mon amour...» I do, I do, I do….

Enjoy… http://www.youtube.com/watch?v=CNJKmxTZVO4

Ενα ταξίδι ξεκινά...

2009-06-15T17:33:00.007+03:00

"Σε κάλεσα. Δεν ξέρω πως ν'αρχίσω. Περιμένω να βραδιάσει, να μεγαλώσουν στον κήπο οι σκιές, να μπούν στο σπίτι

οι σκιές των δένδρων και των αγαλμάτων, να μου κρύψουν το πρόσωπο, τα χέρια, να μου κρύψουν τα λόγια που, ασχημάτιστα ακόμη, διστάζουν - αυτά που δεν ξέρω, που τα φοβάμαι..."

Ένα ταξίδι ξεκινά...ότι αγάπησα, ότι αγαπώ, όσα θα ήθελα να πω, να δω, να τραγουδήσω, ότι με κάνει χαρούμενη, ότι με θλίβει... όλα εδώ...ότι μας πόνα πρέπει και να το ομιλούμε...να το μοιραζόμαστε, μόνο τότε η λύπη εξαφανίζεται και η χαρά πολλαπλασιάζεται...

Καλό μας ταξίδι...